Eflatun

Ölüm gelir. Çiçekler ölülerin tabutlarına Çelenk olmak için büyür. Anaların gözyaşları bekler göz çukurlarında Zamanı gelince akmak için. Dudakları hep aralık durur Bir gün ağıt yakmak için. Gözleri hep yollara, yollara bakar.
Sayfa 33·Kitabı okuyor
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sokaklara bakan pencerelerde Gözlerinin izi kaldı artık.
Sayfa 26·Kitabı okuyor
Ve çocuklar bakıyorlar yüzümüze Bir şeyleri sormak, anlamak ister gibi. Kim yanıt verecek şimdi onlara? Neye yarar bütün bu sözler, Yazılmış ve yazılacak yığınla şey? Artık unuttuk, onların düşlerini de Çoğu şey gibi bu kargaşada. Soruyor yedi yaşında bir çocuk: - Niye bu silah sesleri, niye bu ölümler baba?
Sayfa 25·Kitabı okuyor

Eflatun

, şu anda okuyor
%36 (208/576 syf.)
Ahmet Erhan
9.1/10 · 3.055 okunma
Hayat, kör bir berberdir Cumali...
Sayfa 195·Kitabı okuyor