"Şehadet şerbetine son saatler inşallah... Var mıdır acaba daha güzel birşey? Varsa o da sadece annemdir. Ama ondan ben de emin değilim... İkisinin kıyası çok zor... Şehadet mi, annem mi?"
Esir kampında tel örgüler arkasında, başına geçirilmiş kara çuvalla çocuğunu sakinleştirmeye çalışan baba bize sesleniyor:
"Beklemeyin öyle, daha fazla gecikmeyin, yardım edin bize!"
Kur'an'ın anlattığı kıssalar tarihi bir malumat değildir. Yaşanması, yaşatılması için bir örnektir. Biz İslam'ın evlatları menkıbeleri uyumak dinlemeyiz, uyanmak için dinleriz.
Yıllardır en zeki çocuklar doktor, mühendis olsun istendi. İşe yaramayan da İmam Hatipli olsun. Allah kabul eder mi o kurbanı? Allah o çocuğun zihnini açar mı?
Anne ve babalar olarak bizim evde konuştuklarımız çocuğun şahsiyetini oluşturan en önemli şeydir. Siz fark etmeden baba olarak hanımlarınıza söylediğiniz, hanımların farketmeden hanım olarak kocalarına söyledikleri söz çocuğu yetiştiren en önemli şeydir. Çocuk kendisine direkt söyleneni çoğu kez üzerine almaz. Onlar bizi dinlemiyor olarak gözükseler bile asıl onlar bizi dinliyorlar.