Kürekleri ağır ağır çek, mehtap uyanmasın.
Bir hayal âlemine dalan su uyanmasın.
Dünyanın, ilkbaharın kucağında daldığı uyku, mahşer sabahına kadar sürsün; uyku bile uyanmasın.
Saz, bu göklere ait musikinin içinde dursun; sevinç gecesinde coşan mızrap dahi uyanmasın.
Ey gül, bülbüle emret ki sessizliğe bürünsün; gül bahçesinde zevkten sarhoş olan dostlar uyanmasın.
Kemal, ömrün kalanını tamamlamak üzere uyanmaya değmez; dermansız kalan gönül, varsın bu uykudan uyanmasın.