x
@furkanveli
5 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İçine kapanık kimseler duygularını, acılarını açıkça konuşmaya, çoğu zaman “içi dışı bir” kişilerden daha çok gereksinme duyarlar. En kabuğuna çekilmiş, sert kimseler de sonunda insandır. Bu gibilerin “sessiz denizlerine” cüretle, iyi niyetli dalıvermek çoğu zaman, onlara dünyanın en büyük iyiliğini yazmaktır.
En sonunda, "Efendim," dedim,"bir sürgünün huzuru, bir günahkarın tövbe getirmesi hiçbir zaman başka bir insana bağlı olmamalıdır; çünkü insan denilen şey ölümlüdür. Sonra, filozofların bile yanlış düşündüğü, dindarların bile kötülük yaptığı görülmüştür. Bir insan, ruhunun dirliği için hiçbir zaman başka bir insanoğluna güvenmemelidir. Dünyada hata işleyip acı çekenler doğru yola dönmek için güç, acılarını giderebilmek için şifa arıyorlarsa gözlerini daha yükseklere çevirmelidir."
“Üşüyorsun, hastasın, aptalsın!”
“Kanıtla!” diye çıkıştım.
“Birkaç sözcük yeter buna: Üşüyorsun; çünkü yalnızsın, içinde
gömülü duran ateşi hiçbir insanın yakınlığı alevlendirmiyor. Hastasın;
çünkü duyguların en güzeli, insanoğluna bağışlanan en tatlı, en yüce
duygu senden uzak duruyor. Aptalsın; çünkü onca acı çekerken gene de
mutluluğu yanına çağırmaktan kaçınıyorsun; onun seni beklediği yere
doğru bir adım atmaya bile yanaşmıyorsun.”