“Şebüsteri yüzyıllar öncesinden deyivermiş, “Sormuşlar ki ‘Nihayet nedir? diye, demiş, “Rücu eylemektir başladığın yere.” Ben de başladığım yere bitirmeye geldim, derleyip toparlamaya, tarihe yerleştirmeye, hayatımdan arta kalanların benden sonraki sonrakiler için yüke dönüşmesini önlemeye geldim.”
İşkence gibi bir konuşmaydı ama en azından artık özgürüm. Bir yerde okumuştum, birbirlerini rezil olmaktan esirgemek Asyaların kültürlerinde varmış, bu yüzden bu kadar kibarlarmış. İçlerinden sizi yerden yere vurabilirlermiş ama en azından görünüşte başınız dik bir şekilde oradan gitmenize müsaade ederlermiş.