Herkesin yalnızlığı kendine. Ne kadar insan varsa o kadar yalnızlık vardı dünyada.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir insanın sahip olduğu nesneleri onarmak, kırık dökük eşyaları tamir etmek becerisi olmasa da bu hevesini diri tutma çabası, kendinden henüz ümidini kesmediğinin işaretidir
Bense hayat sınavında Cahit Sıtkı'dan kopya çekmiş gibiyim. Onun "Hayata beraber başladığımız /Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir / Gittikçe artıyor yalnızlığımız" dizelerini tekrarlayıp duruyorum derslerde. Öğrencilerimden; şak şak şak şak şak şak... Bir zamanlar fakültenin zemin katında, bina giriş kapısının en yakınındaki çalışma odamda kitap okurken, dinlenirken kapıyı arkadan kilitlemek zorunda kalırdım. Beni merak eden ne çok insan vardı! Benimle karşılaşmak için rastlantı süsü veren meslektaşlarım, şimdilerde "arızalı" uyarısı asılmış asansör kapısının önünden geçiyormuş gibi geçip gidiyorlar
Eşyalar gibi insanların da zamanla cilası dökülüp cazibesi kayboluyor; kiminin parıltısı azar azar, kimininki birdenbire..
Puan vermedi·352 syf.·
2026 3. kitabı
