Merdümgiriz
@fzeynn
Bu sıralarda belki de, ufak bir ihtimal, insana benzer bir şeye dönüşmeye başladığımı düşünüyordum.
Yavaş yavaş dünyayı olduğu gibi görmeye başlıyordum ve ömrümü bu varsayımsal olgulara, zorla beynime kazanıp da doğru kabul ettiğim "bilimsel gerçekler"e karşı dehşet duyarak yaşadığım için kendime güldüm.
Dünyaya karşı temkinli yaklaşımım vakit geçtikçe hafifledi, o kadar da kötü bir yer olmadığını düşünmeye başladım.
Bu görüşmeden beri yarı felsefi bir inanca sahibim: Toplum bireyin kendisinden ibaret değil de nedir?
Toplumun bireyden ibaret olduğunun farkına vardıktan sonra, kendi isteğime göre hareket etmek benim için kolaylaştı.
Herhalde yardım gören birinin başkalarına yardım etmenin zorluğu hakkında bir fikri olmuyor.