Şehirlere sığamadım yazıyor du bir kitapta, lan dedim koskocaman şehir nasıl sığılmaz. S ı ğ a m a d ı m.
Giderken
Gid—erken,
Kalır g-özler-in.
Ve
Öz-ler
Mavi yeşili,
Yeşil maviyi.
Or(t)ada
Ufuk çizgisi.
Ayırır,
Var olanı;
Olamayacak olanı;
Belki hiç ol(a)mayanı;
Ve tüm ihtimalleri.
Bana kalsa,
Kaldırırdım ufuk çizgisini.
Karıştırırdım,
Yeşil ile maviyi;
Belki deniz ile kıyıyı.
Ama en çok,
En çok da
İhtimalleri…
İhtimal midir bilmem
Ama
Sen sonsuzlukta hatırla,
Beni.
Hatırla dediysem,
Ufuk çizgisinin
Öte yanında.
Ve hatırla,
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Her şeyi elime, yüzüme bulaştırdım gibi. Ne yaparsam yapayım
yaşamayı beceremiyor gibi hissediyorum. Bir hayatım olsun diye çabalarken daha da hayatsızlaşlaşıyorum sanki. "✨️
-E.S.G
𝙷ü𝚣ü𝚗 𝚢ｪ𝚕ｪ𝚗ｪ𝚗 𝚑𝚎𝚖𝚎𝚗 𝚊𝚛𝚍ｪ𝚗𝚍𝚊𝚗
𝚗𝚊𝚖𝚊𝚣ｪ𝚗 𝚎𝚖𝚛𝚎𝚍𝚒𝚕𝚖𝚎𝚜𝚒 𝚝𝚎𝚜𝚊𝚍ü𝚏 𝚍𝚎ğ𝚒𝚕𝚍𝚒..
𝙽𝚊𝚖𝚊𝚣 𝚎𝚗 𝚋ü𝚢ü𝚔 𝚝𝚎𝚜𝚎𝚕𝚕𝚒𝚢𝚍𝚒..
ᴛ𝚎𝚔 𝚝𝚎𝚜𝚎𝚕𝚕𝚒𝚖 𝚜𝚎𝚗𝚒𝚗 𝚑𝚞𝚣𝚞𝚛𝚞𝚗𝚍𝚞𝚛 𝚢𝚊 ʀ𝚊𝚋 𝚢ü𝚛𝚎ğ𝚒𝚖𝚍𝚎𝚔𝚒 𝚑ü𝚣ü𝚗𝚍𝚎𝚗 𝚊𝚣𝚊𝚍 𝚎𝚝 𝚋𝚎𝚗𝚒..✨🍁
"Öğ𝑟𝑒𝑛𝑚𝑒𝑘, 𝑧𝑖ℎ𝑛𝑖𝑚𝑖𝑧𝑒 ℎ𝑒𝑝 𝑦𝑒𝑛𝑖 ş𝑒𝑦𝑙𝑒𝑟 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑘 𝑑𝑒ğ𝑖𝑙, 𝑏𝑎𝑧𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑙𝑑𝑖𝑘𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚𝑖𝑧𝑖 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑚𝑎𝑘 𝑑𝑒𝑚𝑒𝑘𝑡𝑖𝑟. 𝐺𝑒𝑟ç𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 öğ𝑟𝑒𝑛𝑚𝑒; 𝑒𝑧𝑏𝑒𝑟𝑙𝑒𝑟𝑖 𝑏𝑜𝑧𝑚𝑎𝑘𝑙𝑎, 𝑦𝑎𝑛𝑙ış 𝑣𝑒 𝑙ü𝑧𝑢𝑚𝑠𝑢𝑧 𝑏𝑖𝑙𝑔𝑖𝑦𝑖 𝑧𝑖ℎ𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑜ş𝑎𝑙𝑡𝑚𝑎𝑘𝑙𝑎 𝑏𝑎ş𝑙𝑎𝑟.
𝑅𝑢ℎ𝑢𝑚𝑢𝑧𝑢 𝑚â𝑠𝑖𝑣â𝑑𝑎𝑛 𝑏𝑜ş𝑎𝑙𝑡𝑎𝑙ı𝑚."🏵️
𝒦𝑒𝓂𝒶𝓁 𝒮𝒶𝓎𝒶𝓇, ℬ𝒾𝓇 𝓀𝒶𝓁𝒷𝒾 𝒦ı𝓇ı𝓁𝓂𝒶𝓀𝓉𝒶𝓃 𝒦𝑜𝓇𝓊𝓎𝒶𝒷𝒾𝓁𝓈𝑒𝓂🖍️