BİT-KİN
Bit—-
Kin.
Ve
Yorgun.
Yıl—
Gın(a), belki.
Ama a-ç-ı-n-c-a.
Kapıyı.
Kap—-
Kara
Ara-lık
Oda…
Ortasında,
Bey-az ışık.
Ve az,
AZ, Az, azzzzz…
Umut ise
Or(t)ada
Upuzuuuuun masa.
Uzaaaaaaaar—-gider.
Ve toplanır,
Yalnız tabaklar değil,
An’ılar da.
Yık-anır zaman
Ve yık-ar.
Ve en en sonra,
Bey-az ışık.
Az.
Az.
—MÜŞ
Y-aralı,
Taaaaa ne zamandır.
—kapatmış.
Son-ra yarılmış.
Sürekli ve sonuçsuz.
Durmuş,
Ama üstünde.
Uyurken şehir.
Ş-aşkınmış.
Ve bağ-ırmış.
Son-ra susmuş.
Düş-müş çünkü.
Ve uyanmış.
—
Kırgın—
O zamandır.
Ne zamandır?
Ve nice haldir.
Bakmaz,
Görmemek için.
Kapatır.
S-onsuz,
Ne zamandır.
Ve gider — böyle
Ama devamsız.
İki ayrı uç
—başlar yeniden.
Ama yeniden,
Ve yeniden.
Yeni değil ama yine de yeniden.
Ki olmaz,
Ne yeni ne de yeniden.
Ve geçmez.
Geçti sanılır.
Ama hem kırgın
Hem s-onsuz.