g
@g_g_g_
3 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yalnız Ölüm
...
Ölüm çocuk yataklarının kıvrımlarında
Ölüm döşeklerde, ölüm kara battaniyelerde
Tembelce bekler de canlanır birdenbire
...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yürek zor katlanıyor onu yitirmelere
Uzaklarda birinin söylediği türküler
sevmiyorum doğrudur, yürek bu hala sever
sevmek kısa sürdüyse unutmak uzun sürer
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2021 1. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 20 Kasım 2021 23:49
Uzun bir aradan sonra okuma serüvenime yapabilecek en iyi kitapla geri dönüş yaptığımı düşünüyorum: -Şimdiki çocuklar harika- su gibi akıp giden bir dil, gözünü kapatınca hayal edilen çocukluk anıları, saflık, her şeyin farkında oluş ve bunları komik üslupla berrak bir anlatış..
Kitap Zeynep Yalkır- Ahmet Yarbay adlı iki ilkokul 5. Sınıf arkadaşlarının Zeynep'in Ankara'ya taşınması ile 1960 larda iletişimin en iyi, sıcak yolu mektuplarla konuşmalarına şahit oluyoruz.
Çocuklar kendi gözlerinden hayata, okula, aileye bulundukları aslında sisteme çocuk bakış açısıyla yaklaşımlarını anlatıyor.
Bu anlatista sistem, aile , eğitim eleştirisini çocukların gözüyle komik anlatımıyla dile getiriyor. Zaten mektupların kendilerine has sıcak bir duygusu var üzerine komik anlatim eklenince tadından yenmiyor. Kitap bir gün içinde akıp gitti.
-bu arada kitabı okuyunca çocukken ne kadar bugün ağır bir kitap olduğunu fark etsemde *Çocuk Kalbi*
'Mavi Saçlı Kız' 'Adım Adım Hayata' yi okurken yaşadığım o heyecanı o mutluluğu tekrar tatmak çok guzeldi-
Kitapta çıkan en iyi sonucu aslında aziz nesinin kendisi veriyor kitabın son sayfalarında minik okurlarına seslenirken:
Bu kitapta, en yapılamayacak olanı yapmaya çalıştım, kendimi sizin yerinize koymaya uğraştım. Bu hiç yapılamayacak olan bişeydir. Çünkü büyümüş insanlarla kendi çocuklukları arasında belki bin, belki ikibin yıllık bir zaman vardır sanki. Onun için biz büyümüşler, kendi çocukluğumuzu unuturuz. Anneniz, babanız, öğretmeniniz de kendi çocukluklarını unutmuşlardır.
...
Çocuklar için yazan bütün yazarlar gibi, ben de kitapta toplanan yazılarımla sizlere öğütler vermek istedim. Ne var ki bu öğütlerin veriliş biçimi, başka büyümüşlerin çocuklara verdiği öğütlere benzemiyor. Ama gerçek yaşamımda, öz çocuklarıma böyle
