G. A.

G. A.
@gahraman
"Birbirimize bakıyoruz ama birbirimizi görmüyoruz."
35 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Allah'ı bulmuş birini dünya incitemez
“Ey insan! Şüphesiz sen Rabbine varan yolda çabalayıp durmaktasın. Sonunda O'na kavuşacaksın.” Kuran 84:6
1000Kitap
“İşini təmtəraqsız, uzun-uzadı arzuların yükündən azad ruhla görən, eyni zamanda başqalarının xeyrini də düşünən bir insan bədbəxt ola bilərmi?„ || Mark Avreli - ədaləti ali dəyərlərin məcmusu sayan Filosof-imperator
Bazen yalnız kendimi düşünmek istiyorum
Bazen yalnız kendimi düşünmek istiyorum, Dünyayı susturup içime dönmek... Kimseyi duymadan, kimseye görünmeden, Sadece varlığımı hissetmek. Ego mu bu, bilmiyorum… Yoksa hayattan bir pay istemek mi sadece? Kırılmış aynalarda yüzümü ararken, Kendime yabancı biriyle göz göze gelmek mi? Her şeye bir son verip gözlerimi kapamak istiyorum, Sonsuz bir uykuya sığınmak gibi, Ne ölüm, ne yaşam... Sadece sessizlik, sadece hiçlik... G. A.
Şiir
Çok ağır olurdu değil mi?
Hiçbir sıkıntının olmadığı bir yerde Efendimizle (a.s.m.) beraber... Düşünsene ellerini açsa "Sen mi geldin?" dese ya da ellerini kapatsa "Beni 60 yıllık ucuz dünyaya satan sen misin?" dese. Çok ağır olurdu değil mi?
1000k
Sevgiye alışık olmayan insanlar...
"Dostoyevski bir toplantıda yüksek sesle okuduğu bir şiir nedeniyle Çar tarafından Sibirya'da hapse mahkum edilir. Hapis cezasını bitirdikten sonra anılarını kaleme aldığı "Ölüler Evinden Anılar" adlı kitabı yazar. Kitapta, hapishanedeki hayatından önce insanları tanıdığını sandığını ama yanıldığını burada anladığını belirtir. Yazar, "kara halk" olarak tanımladığı bu kitleyle karşılaştıktan sonra insanları çözümlemeye ve kendi iç dünyasının derinliklerine inmeye başlar. Dostoyevski hapishanedeki bir köpeğin yanından geçen her mahkum tarafından tekmelendiğini gözlemler. Köpek mahkumlardan kaçmadığı gibi yanına bir mahkum yaklaştığında eğilerek tekmelenme pozisyonu almaktadır. Dostoyevski bir gün köpeğin yanına yaklaşıp başını okşar. Köpek şaşkın şaşkın ona bakarak hızla yanından uzaklaşır ve acı acı havlamaya başlar. O günden sonra köpek Dostoyevski'yi her gördüğünde ondan kaçar. Ruhu köleleştirilmiş bu köpek bir sevgi açıdır. Bu durum insanlar için de geçerlidir. Hayatları boyunca haksızlığa ve kötü davranışlara uğramış sevgi açları iyi bir davranışla karşılaştıklarında nasıl davranacaklarını bilemezler. Bazen kötü davrandığınız insanlar size tapar, bazense iyi davrandıklarınız sizden nefret eder.Böyle insanların gözünde onları aşağılamanız onlar için bir beklentidir. Sizi gözlerinde yüceltirler. Eşit ve iyi davrandığınızda ise onların gözündeki değeriniz birdenbire düşer."
Alıntı