İnsanlar ne kadar büyürlerse büyüsünler, ne kadar ihtiyarlarlarsa ihtiyarlasınlar, yine de bazı dakikalar vardır ki annelerine sokularak çocuk olmak isterler.
İnsan kendi sefaletinin derecesini bir servetin tantanasının yanında, mutsuzluğunun büyüklüğünü bir mutluluk gösterisi karşısında anlar.
İnsan, arzularıyla ters düşen şeyleri olmasını istediği şekilde görmeye çalışarak daima sevgili arzularıyla oyalanmakla kendini avutur.