Çok kalabalık benim yanlızlıklarım.
Haykırıyorum ulan! Duyulmuyor çığlıklarım.
Ölüyorum her nefeste bir hatır sorun, menfaatler içinde mi tüm sevilme haklarım.
Duyun artık sesimi yeter! Boğuluyorum.
Bekle bekle gelmez oldun, ey mutlu sonum.
Alevler içindeyim. Küllerim ile yanıyorum.
Bi su taşıyan karıncayı neden görmüyorum?
Bendim benim için yaşamayan amele.
Kendi kendimi ellere ettim kul köle.
Gül bahçesinde ellerim hep dikenler içinde.
Kıyamet koptu sanırsın feryadım bir gelse.
Dilim varmaz ki yorgunum demeye.
Ruhum daralırda tutar kalemi her gece.
Soğur cesedim seherlerden seherlere.
Ab-ı hayatta boğuldu bu bahtsız galebe.
-İbrahim ethem ELİBOL