Sancıyıp duruyorum kaç zamandır Tanrım
Doğuramadım bir türlü acımı
Tutundukça ellerimi kanatıyor ipleri yaşamın
Tutundukça kayganlaşıyor avuçlarım
Fakat tutun, diyor hayat. -Tutun ipime sımsıkı.
Ancak ellerine olacaklar konusunda söz veremem.
Kalite, kıyafette aranıyordu ya artık, kıyafeti dolduran ruhta değil; sevgi, sözde aranıyordu ya artık, kalpte değil. Ne kadar pohpohlarsa insanlar, o kadar seviyorlardı birbirlerini.
Kırlara varabilmek için önce bıçak gibi kesen taşlardan geçmem gerekiyordu. -Geçtim. Fakat kırların tazeliğine ulaştığımda onları hissedecek ayaklarım artık yoktu. -Hayat tam olarak böyledir.