Gamze Karaaslan
@gamz
"Siz izin vermedikçe kimse ama hiç kimse hayalinizdeki ağacı kesemez ."
Reklam
"Ne zaman bir kitap açıp okusan, bir ağaç gülümser ölümden sonra yaşam olduğunu bilen..."
Kitabın sonunda İsmail Guzelsoy'un kalemi bulması ve kitabın kendini yazıyor olmasiyla ilgili paragraf vardı ya kitaptaki tüm hikayeler kadar o da gerçekti değil mi?
Bir sürü kitap arasından bir haftadır sürekli zihnimde dönen sorulara kendince cevaplar veren zihnimden geçen dusunceleri içinde barındıran bir kitaba denk gelmem peki?
Acaba kitaplar okuyuculari cagirir mi? Peki kendi yazarlarini seçerler mi?
Annemizi babamızı bizim secmemiz gibi bir şey mi olur mu?
Aslında bakarsan bu kitabin çok hüzünlü bir kitap olması gerekmiyor mu?
Her sayfada arkada çalan şarkının ıslıkla çalınan pinokyo şarkısı olması peki?
