Gamze
@gamzaras
Her insan derinliklerinin zararına ilerler; her insan kendinden kaçan bir mistiktir.
Öyle bir haldeyiz ki. Parası olan her şeye kolaylıkla erişebiliyor. Her şeyin en iyisi, en güzeli, hayatın bütün güzellikleri parası olanlar için. Öyle derin bir kast sistemi var ki aramızda. Yaratılış eşittir, arı balını bir kesim için yapmaz, inek sütünü birine vermez . Lakin arının balı, ineğin sütü ha pardon tatlandırıcılarla mayası bozulmuş, özü zedelenmiş bütün nimetler kaşığın ucuyla topluma dağıtılıyor. Özellikle çocukların üzülmesi o kadar zoruma gidiyor ki. Bugün küçücük bir kız çocuğu voleybolu çok seviyor. Ama okul kursu bile paralı olduğu için gidemediğinden üzülüyor. Bizim için basit ama çocuk için yaralayıcı. Çünkü bakıyoruz öyle basit şeyler ki ama biri elini uzattığını alırken birinin yüreğinde ukte kalıyor. Çalışmak zorunda olanları, anasının babası olmayanları, savaşları, katliamları saymıyorum bile. Eşitlik, adalet naraları atılıyor ama o bile parayla işliyor. Bu sistemden nefret ediyorum. Çocukluğunu yaşayamayan bütün çocukların hesabı bir gün sorulur umarım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
IÇSEL HUZUR IYU YAŞAMIN KAPISINI AÇAR
Puan vermedi
Düşünsel kitapları severim. Şans eseri bu kitabı da okuduklarım listesine ekledim, iyiki eklemişim. Kitap aslında kısacık ve hepimizin bildiği lakin sırtını döndüğü gündelik düşüncelerden oluşuyor. İnsanın kendini arayış sürecinde kendinde olanla yüzleşmesini sağlayacak düşünceler. Bireyin ruhani olarak kendini tanıması, anlaması, dışarı ile olan ilişkileri, evrensel değerler ile olan ilişkilerinde nasıl olması gerektiği konusunda fikirler öne sürüyor. Yaşam sürecinde her şeyin kendi eksenimizde ilerlemesini bekliyoruz. Oysa büyük bir hata yaptığımızın farkında değiliz. Özellikle olayların oldukları gibi geliştiğinin farkına vardığımızda bir adım öteye geçmiş oluyoruz. Hayattan beklentilerimizi karşılanmasını isterken ne istediğimizi bilmediğimizin farkına varıyoruz bu eserle. Kendimizi tanımadan, kim olduğumuza ve olacağımıza karar vermeden sorumlulukları yaşama yüklediğimizi anlıyoruz. Yüzümüze yansıyan her ifadenin bizimle alakalı olduğunu, olaylara yüklediğimiz anlam kadar var olduğumuzu, çevrenin üzerimizde yarattığı baskıyla bir benlik yaratmanın yanlışlığını anlıyor ve dış dünyadan bağımsız, olduğumuz gibi, kendimiz gibi bir kişiliğe bürünmek istiyoruz. Kişilerin, statülerin, giysilerin, maddenin geçiciliğini, varlığın kendimizle ilgili olduğunu görüyoruz. Aslında bunlar benim kitaba yüklediğim, kitabın bende bıraktığı izler. Herkes kendi dünyası kadar okuduklarına eklemeler ve çıkarmalar yapacaktır. Bitirmeden sizinle kitapta hoşuma giden bir bölümü paylaşıp sonlandırıyorum." Servis tabağı size geldiğinde, elinizi uzatın ve ölçülü bir miktarda yiyeceğinizi alın. Eğer servis tabağı size gelmemişse, sabırla sıranızı bekleyin. Zamanınız geldiğinde kendi doğru payınızı alacaksınız." Hoşçakalın.
Puan vermedi·88 syf.·
2024 16. kitabı
