Bir sessiz hüzün avuçlarımda ve bir derin terk edilmişlik... ölümün koynunda uyurken ruhum; sancırken attığım her adım, yine bir umut dedim.
Bir umut yaşatır bu ölü bedeni, belki... belki bir gün.
~ophelia~
Çünkü nedenler ve sonuçlar konusunda yargı yürütmek çok güç bir şeydir; kanımca bunun tek yargıcı Tanrı olabilir: Kömür olmuş bir ağaç gibi apaçık bir sonuçla onu yakan yıldırım arasında bir bağıntı kurmakta bile zorluk çekerken, kimi zaman sonu gelmez neden-sonuç zincirlerinin izini bulmak gökyüzüne değen bir kule yapmaya çalışmak kadar aptalca görünüyor bana.