...çok uzaklarda, belki aç ve çıplak dövüşen kardeşlerim var. Kimi ölüyor kimi yaralanıyor.
Fakat onlara gitmem için sadece, aradaki dağları denizleri aşmak kafi mi? İçimden de bir şeyleri aşmam lazım. Kendimden sıyrılmam lazım. Onlar gibi açlığın ve çıplaklığın içinde, ümit kaftanlarını giymem lazım. Bir de kendime herkesi tercih etmem lazım.