Birdenbire içinde bir şeyler duydu.Ta yüreğinde...Bir yerleri acıyordu.Neresi ama,hiçbir yeri...Ama acıyordu.Yüreği sıkılıyordu.Şöyle bir kendini yokladı.Büzüldü.Korkuyordu.Bir yerinin acıdığı,acır gibi olduğu belki de içindeki korku!Neden korkuyordu,Öldürülmektenmi?Buna ihtimal yoktu.Bir kaymakamı kolay kolay vuramazlardı.İşinden de edemezlerdi.Olsa olsa başka bir yere tayin ederlerdi.Dövülecekmiydi?Hayır.Ya ne?Korkuyordu.Sebepsiz korkuyordu.Korkmak için korkuyordu.
Şu Anadolu insanı,misafirperver,asil,kahraman,yoksul yiğit...Şu Anadolunun kutsal insanları.Bunlara hizmet etmek büyük şeref...Ahırda hayvanlarıyla onlar gibi yatmak,onlar gibi yemek...Onlar gibi sineklere yenmek...Onlar gibi...Onlara hizmet etmek ne şeref...