bk
@gamzelicene
iki insan var benim içimde: biri sözcüğün tam anlamıyla yaşıyor, öteki ise düşünüyor ve onu yargılıyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ve hiç kimse senin gibi derinden mutsuz olamaz, çünkü herkes öyle olmadığına inandırmaya çalışır kendini.
ama bir şeye inanıp inanmadığını kim bilebilir? ayrıca, duygularımızın yanılsamasını veya mantığımızın yanlışını çoğu zaman gerçek inançlarımız sanan da bizler değil miyiz?
her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir...
tatlılarla yeterince beslediler insanlarımızı. bu nedenle mideleri bile bozuldu: acı ilaçlar, katı gerçekler gerekli onlara şimdi.