“Çocuklara ve gençlere anlamlı,üretken,umutlu,iyi niyetli bir hayatın ne kadar kıymetli olduğu ancak yaşanarak/gösterilerek/hayatın içinde bizzat maruz kalınarak öğretilebilir.”(Sayfa74)
”İster yazar ister okur olalım,eğer şanslıysak bir kısa öykünün son bir-iki satırını bitirir,sonra da bir dakika sessizce otururuz.İdeal olarak,az önce yazdığımız ya da okuduğumuz şeye kafa yorarız;belki kalbimiz ya da aklımız daha önceki yerinden biraz kaymış olacaktır.Vücut ısımız bir derece yükselmiş ya da düşmüş olacaktır.Sonra,bir kez daha düzgün ve sabit nefes alarak kendimizi toplarız,ister yazar ister okur olalım -bir Çehov karakterinin söylediği gibi ‘sıcak kan ve sinirlerden yaratılmış’ olarak-ayağa kalkarız ve bir sonraki şeye geçeriz:Hayat.Her zaman hayat.”