İlk kez derinlemesine, bile isteye aşık olmanın en acı yanı aniden bu ilişkide yalnız olduğunuzu fark etmekti. En güzel manzaraya karşı oturduğunuz halde orada bu anın tadını birlikte çıkarabileceğiniz kimsenin olmamasıydı.
Rory Hughes tarafından sevilmek için ne kadar çaresizce, zavallıca ve tutkuyla mücadele ettiğini düşündü; çünkü geçmişi ona sevginin fedakarlık istediğini, sevgi için mücadele etmesi gerektiğini öğretmişti. (Gerçek sevgi için savaşmaya gerek olmadığını yıllar sonra anlayacaktı.) 
Ağlamamıştım. Hayır, öfkeden deliye dönmüştüm. Keder faydasız ve zayıf bir duyguydu. Öfke en azından işe yarıyordu. Birinin kalbini kesebileceğiniz keskin bir bıçak ya da kendi kalbinizi koruyacak sert bir kabuk olabilirdi.