Esra Özdemir
@garfield1
Edebiyat, sanat, felsefe ve sosyolojiye dair kaliteli bir eser varsa okurum. Kişisel gelişim kitaplarına mesafeliyim, önümüze gelen her kitabın okunmasını zihnime hakaret sayarım.
Öğretmen
Yüksek Lisans
Ankara
Ankara
12 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Mücahit İmad'ın şehadeti
Ebu Nidal. İmad’ın pak naaşını
döndürdü. Kurşunlar delik deşik etmişti. Tertemiz kanı onu gecenin rüzgarlarından, karanlığından, tekinsiz havasından, suçlu günahkâr düşmanın eziyetinden korurcasına dallarını sevgiyle ve şefkatle üzerine sarkıtmış zeytin ağacının toprağını suluyordu.
Neden Saddam değil?
Hasan, tuhaf bir özgüvenle, “Arkadaşlar,” dedi, “Saddam’da kimyasal silah yok; İsrail’i vuramaz; vursa bile haritadan silemez,” diye ekledi Mahmut.
“Şimdi bu iç karartıcı fikirlerin sırası mı?” diye sertçe çıkıştı İbrahim.
Hasan yine kendinden emin bir tavırla, “Çünkü İsrail’i haritadan silecek kişinin bir takım niteliklere sahip olması gerekir,” dedi. “Saddam’ın da bu nitelikler yok,” diye ekledi.
Herkes büyük bir hamasetle ve beklentiyle haberleri dinliyordu. Ajanslar, Irak’a saldırının başlatıldığını duyuruyordu. Herkes, bu köksüz rejimi silip süpürecek kimyasal başlıklar taşıyan Irak füzelerini görmek için gözünü göğe dikmişti. İsrail’de ilk kez sirenler çalıp insanlar gaz maskelerini takarak sığınaklara koştuklarında, Filistin’in bütün bölgelerinde halk kitleler hâlinde sokaklara çıkıp,
“Canımızla, kanımızla sana feda’yız ey Saddam!" "Saddam ey sevgili! "Vur, vur, Tel Aviv’i vur!” sloganlar atıyorlardı
Tel Aviv’i vurduğu için, onlarca yıldır her türlü işkenceye maruz kalan bu ezilmiş halkın sevgilisi olmuştu.
şeklinde sloganlar atıyorlardı. Tel Aviv’i vurduğu için, onlarca yıldır her türlü işkenceye maruz kalan bu ezilmiş halkın sevgilisi olmuştu.
Bu dönemde Irak ordusu Kuveyt'e girmişti... Filistinlilerin tamamının ortak beklentisi, Saddam Hüseyin’in İsrail’i haritadan silmeye ilişkin sözünü yerine getirmesiydi. Batı’nın sahip olduğu üstün savaş teknolojisi karşısında Irak halkı için üzülmemize rağmen, bu savaşın bir an önce başlamasını hararetle bekliyorduk. Çünkü Saddam’ın füzeleri, azgın ve saldırgan devleti silip süpürecekti. İsrailli liderlerin ve halkın başlarına gelecek olana karşı duydukları korku ve panik, bu savaşın başlamasını daha da bir hasretle beklememize neden oluyordu. Özellikle Irak’ın elinde bulunduğu söylenen kimyasal silahlardan çok korkuyorlardı.
Bir kızı olmuştu. İbrahim, kızına İsra adını verdi. Bunun sebebini sorduğumda, “Onu her gördüğümde bana İsra ve Mirac’ın gerçekleştiği toprakları ve Mescid-i Aksa’yı hatırlatsın,” demişti.
Bildiğin gibi, çocuklar babalarının cihad görevinden geri kalmalarına sebep olurlar.
“Ben kızımın adını İsra koydum ki, beni cihaddan alıkoyan bir ayakbağı olmaktan çok, cihada zorlayan bir sebep olsun,” diye ekledi.