Gülnarə Qəribova

saymayın güldüklerimi..
Bir gün girerseniz odama Cansız uzanmış bulursanız beni Bakın başucuma Bakın dört duvara Yalnızlık orda Sizinle nefes nefese Sizinle burun buruna Uzanmış yanıbaşımda yatağa Geçmiş masama Saymayın güldüklerimi Saymayın sevdiklerimi Bilin doymadım ben Ne aşka ne dostluğa Vurun Yalnızlığa Necati Cumalı
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Könüldə min qəmim vardır ki, pünhan eyləmək olmaz, Bu həm bir qəm ki, el tənindən əfğan eyləmək olmaz. Nə müşkül dərd olursa, bulunur aləmdə dərmanı, Nə müşkül dərd imiş eşqin ki, dərman eyləmək olmaz. Fuzuli
Degildim mən sənə mail, sən etdin əqlimi zail. Mənə tən eyləyən qafil səni görcək utanmazmı? Fuzuli
Ben benim gibi olanı istemem Çok gelmezmi hayatıma iki tane benden İki tane senden İki tane aklından zoru olan, deliden Bir tane bizden Ben kendim gibi olanı istemem İsterim de aslında, ama istediğimi belli etmem İki güne kalmaz, bir köprüye gideriz seninle İki saate kalmaz, pes eder, vedalaşırız Bir dakika içinde kendimizden geçer, gideriz Ben kendim gibi olanı istemem Anlamıyorsun, günahlarımız ağır gelir ikimize birden İki tel saç öremeden, iki yudum içemeden İki kelime diyemeden, iki gün batımı sonrasında bir gün bıkar, gideriz Ben kendim gibi olanı istemem Ne kendim gibi olanı, ne kendimin olmayanı Senin hatırına dahi olsa, uğraşma, isteyemem İki hata yapamadan, iki dudak büzemeden Daha ilk beyaz saç telinde Ağladığımız ilk akşamı, düştüğümüz tüm anları, kusurlu günahlarımızı dahi unutur, kusursuz bir sona doğru, çeker gideriz... Aysel Aliyeva
Şiir
Senden sonra ben yine şeker çubukları arasında sessiz kalmış, yüzü gözü şekere bulanmış bir çocuğum Gözlerim nefret doluyor üzülünce, azarlamayın beni Oyun zevki acımasız, balonları sevmeyen, kardan hiç hazetmeyen bir çocuk Ne düşündüğünü biliyorum, evet, günahkar bir çocuk Ve o çocuk, tüm kardanadamlarını yıktı Tüm o ilik kışların anısı olan tüm o kardanadamları Ama bu defa iyi yönünden bak İntikamını aldı üşüyen ellerinin Ve havucu bir tavşana vermedi, veremezdi ki, bencildi Ve atkıyı - Ah o atkı - O atkıyı karlara gömdü o yaz gününde Sonra çıkardı ve boynuna doladı, her düğümü özenle attı o çocuk Islak, soğuk ve acitiyor Eldivenleri islandı, kurutması lazım ama uğraşmaz ki, Çıkardı tek tek soğuktan yanan parmaklarını, fırlatıp attı O eldivenler de gömüldü tüm o yaramazlıklar gibi Annesi duymasın, azarlayacak çünki Eve doğru koştu, koştu, her zamanki gibi Çatırdıyor şöminede islak odunlar Ve o atkı bir odun ateşinde kurudu Hiç olmadığı kadar çok yakıştı boynuna Hiç olmayacağı kadar çok... Aysel Aliyeva
Şiir