Son goncalar döküldü sakın gelme bahçeme
Kalbinde mevsimin gamı yer tutmasın derim
Yaprakların süründüğü atlas feracene
Nisan oluca ruhumu ben yaymak isterin
Kalbinde bahçenin gamı yer tutmasın, bırak
Vardır sarayda sökmeyecek bir bahâr, ısın…
Sen bir güneşle çerçevelenmiş kadar sıcak,
Gün yüzlü, sırma saçlı ve zümrüd bakışlısın.
Körfezdeki dalgın suya bir bak göreceksin;
Geçmiş gecelerden biri durmakta derinde;
Mehtab, iri güller ve senin en güzel aksin,
Velhasıl o rü'ya duruyor yerli yerinde