Gökhan Bozkuş

Bir defasında, ders çıkışı birlikte yürümeyi teklif etmişti. Ben çekindim. Neden öyle yaptım, bilmiyorum. Biz bir avuç köylüydük. Birbirine sokulan koyunlar gibi birlikte hareket ederdik. Bilenler bilir, koyunlar hava biraz ısınınca, birbirine sokulurlar. Sanki birbirinin gölgesine sığınırlar ve beraber giderler bir yere gideceklerse, çoğu zaman da gitmemeyi tercih ederler. “Kürstüler yine,” derdi anam. Bizim otlağımızda da kızgın bir rejimin kavuran rüzgârı esiyordu.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sonra içerde ayak sesleri gitti, sonra ayak sesleri geldi hoyrat. Sonra yine ayak sesleri gitti. Ve ayak sesleri geldi. Bir kelebek kanadı çırpınıyor gibi. Yürüyor mu, uçuyor mu ya da ne bileyim yüzüyor mu bu adımlar...
Gittim, gördüm... Ama sormadım. Bana kardeşim öğretmişti. İyi dostlar “Nasılsınız?” diye sormaktan korkarlarmış. “Ya, kötüyüm, derse...”

Gökhan Bozkuş

, bir kitap okudu
Puan vermedi·108 syf.·
19 saatte okudu
·
2026 18. kitabı
Hüdayi Can
10/10 · 3 okunma
Mart gelir… Değil mi Arife? Bahar dalı uzanıyor bak kış kurganından. Kemerler, tonozlar altında köklerle kaplı bir sunak mı kalbimiz? Yukarda bahar dalı, Köklere tutunup ışığa çıksak, olmaz mı?