Kalınlaşmamış,titrek bir ses duydu:
-Bayan,çıkınca biraz dolaşır mıyız?
Bir genç horoz konuşabilseydi ancak bu sesle konuşurdu. İnsanlar neden susmayı bilmiyor?
“Bu son görüşmemiz. Bir daha bir araya gelmeyeceğiz. Birbirimizle ve vatanımızla vedalaşalım. Bu ekmeğe, bu şaraba, bu tuza veda edelim. Giderken yanımıza hiçbir şey almayacağız. İnsan vatanını yanında götüremez. Vatanımızın sadece acısını hissedeceğiz ve onu özleyeceğiz. Eğer vatan çanta gibi taşınabilen bir şey olsaydı hiçbir değeri bulunmazdı.”