Tarikatlar kötülükle savaşıyordu, evet, ama bir yandan da şevkle birbirleriyle savaşıyorlardı. Bir doktrininin dönüm noktasında savaşıyorlardı. Her biri diğerlerinin topluca cehennemi boylayacağından emindi ve her biri, bütün ukalalığına rağmen, aynı şeyi getiriyordu beraberinde: ahlak kurallarımızın, sanatımızın, şiirimizin ve ilişkilerimizin temeli olan Kutsal Kitap’ı.
Bir çocuk yetişkinlerin açığını ilk kez yakaladığında -yetişkinlerin ilahi zekaya sahip olmadığı, kararlarının mutlaka akıllıca, düşüncelerinin doğru ve hükümlerinin adil olmadığını o küçücük ciddi kafasına ilk kez dank ettiğinde- dünyası başına yıkılır, paniğe kapılır. Tanrılar devrilmiş, güvenlik kalmamıştır.