Yazmanın yahut kendimi pencereden atmanın hayatım üzerinde ne gibi hafifletici etkileri olabileceğini düşünüyorum.
Bir sokak kermesine gitmek, şehir merkezinde, pazarın yakınlarında, kızarmış et kokusu eşliğinde bir kahve içmek. Coşkulu gözükmek gerek, hayatın tadını çıkarıyormuşuz gibi gözükmek gerek. Çocuğu oradan oraya götürmek, ona balonlar almak gerek, atlı karıncaya bindirip sanki gerçekten bir yere gidiyormuş gibi yapmak, fotoğraflarını çekmek gerek çünkü bir çocuğun çocukluğunu yaşaması için bunları yapmak gerek.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kuru iftiraaaaAlıntı
bunların hepsi senin kafanda olan şeyler diyor, bu cümleden başka bir şey söylemedi hiçbir zaman.
Bir takım tripsel meseleler :)Alıntı
önce haberleri izleyelim, galiba yine füze atmışlar. Onlar
füze miydi diyorsun, kalp atışlarım değildi yani, öyle mi?