Herkes sevilmek istiyor, ilgi görmek ve bazen kutsanmak istiyor. Ama kimse sevmeye gönüllü değil. İlişkilerimiz "biz yeterince sevildiğimiz" sürece ayakta. İlişkilerimizin tek öznesi biziz. Ve artık hepimizin alternatifi var. Ayrıldığımız yerde bir boşluk bile açamıyoruz. İnsan ilişkilerinin bu denli kendi benliğimize hizmet ettirilmeye çalışıldığı, palyatifleştiği bu ahvâl, bir insanın kalbine kök salamamak sandığımızdan çok daha fazla altımızı oyuyor.