Çıkmaz dediğin yollara bir yenisini eklerken, girdiğin o yolun çıkması ve şaşkınlığın... Ardından kaybolacağını bilsen de ilk andaki o şaşkınlık mutlu eder insanı. Acizliğe alışmışken bu kadar, bir çıkar yol bulup, umut adındaki zehri damarlarına enjekte ederken ve kanında yayılırken, nasıl da canlanırsın. Her sabah uyanırsın, ama her sabah ki gibi açmazsın gözlerini.