gece

“Beni çocukken bir fotoğraftan çağırdılar, vardığımda hüzünlü bir genç kadındım.”
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
"İnsanın her şeyi yıkıp kaos haline getirmeyi sevmesi, üzerinde uğraştığı yapıyı bitirmekten, gayesine ulaşmaktan içgüdüsel olarak ürkmesinden mi kaynaklanıyor yoksa? Kim bilir, belki eserini yakından değil de sadece uzaktan sevmektedir..."
''Benim yolum bana çıkar, sana değil. — Kendini iste, yolu bu gösterecek.''
"Düşünmemin önüne geçebilseydim belki biraz daha iyi olurdu durumum. Düşünceler, asıl tatsız olan onlar işte. Tenden bile daha tatsız. Bitip tükenmek bilmeyip uzar giderler ve garip bir tat bırakırlar geride."
“zamanı oy, sesini sakla. unutulmasın. tarih düşür her yazdığının altına aynaya bak, yüzünü göm. unutulmasın. bir gün küllerin savrulur nasılsa. iyi çocuk ol, acınla büyü. unutulmasın.”