Öylesine yazdım işte
Olamayız artık senle eskisi gibi
Gözlerin , gözlerin kaç kişiye bsktı
Senin gözlerinin yeşilini özledim ama
Senin gözlerin yeşil değil......
Hayaldinb, ama güzeldin ,sondun
Niye bıraktın apansız
Soğuk gecelerde niye sokak
Lambamı aldın , kalbimi parçaladın
Kapattım defteri , son kez baktım
Fotoğrafına baktım baktım baktım
Seninle bitti çocukluğum
Ruhum enkazda bir veda bile yok
Artık mısralarımda
Git , yoktun ki gidecen
Kalmaz mi kalbim çünkü
Parçaldı.....
Bazen en güzel hikâyeler, kimseye anlatamadığın sessiz gecelerde yazılır.
Yorulan kalp bile bir gün yeniden güneşe inanır.
Bazı yaralar görünmez; ama insan yine de çiçek açmayı öğrenir.
Gece ne kadar uzun olursa olsun, sabahın geleceği değişmez.
İçinde fırtınalar kopsa da, dışarıya umut gibi gülümseyen insanlar vardır.
Hayat herkese bir sayfa verir; önemli olan karanlıkta bile güzel cümleler yazabilmektir.
“Dil beyt-i Hudadır anı pak eyle sivadan.
Kasrına nüzul eyleye rahman gecelerde.”
