Kör talihe hiçbir şey borçlu olmak istemiyorum. Ve fırçam ne zaman katıksız irademin rehberliği olmadan renklerden tesadüfi bir ahenk ya da münasip bir desen meydana getirse,onu hemen siliyorum tuvalden.
Ve belki bu saatlerde yüzünü hiç görmediğim bir Roza ölüyor,cebinde ekmek kırıntıları. Bir emekçi çocuğunun hayalleri sönüyor, bir kurşun atımı mesafede. Unutmamaya yazgılıyız biz. Unuttukça bir şeyler eksiliyor bizden.