Kitabın dili, karakter analizleri, akıcılığı şahaneydi. O kadar çok empati yaptım ki uzun süre aklımdan çıkmayacak bir kurgu okudum. Çamurlu ayak izleri her seferinde yüreğimi hoplattıysa da golü kitabın son kısmında yedim. Sanki bu olay gerçekten yaşanmış ve benim de kulağıma birinci ağızdan anlatılagelmiş gibiydi. Lou’yu okurken bir babanın sevgisinin boyutlarını derinlemesine anladım. Gage ve kırmızı kasketi şimdi bile gözümün önünde sanki… Şahaneydi, şiddetle tavsiyedir.