(İncelemem de spoiler var.) Kitap küçüklükten beri aşık olduğu adama, bir yazara gönderilen mektuplardan oluşuyor. Yazarın hayatında birçok fahişe var, ne yazıkki bu kadın da yazara göre onlardan biri. Kadın hayatını tamamen bu adama adıyor, başka kimseyi hayatına almıyor ancak bu yazar asla bu küçük kızı, genç kızı veya kadını (hayatına 3 farklı zaman diliminde giriyor) asla fark etmiyor. Yazarla olan 3 gecelik bir ilişkiden çocuğu oluyor, ancak bunu yazara asla söyleyemiyor. Bu kitap böyle bir kadının hayat mücadelesini işliyor. En beğendiğim kısımlardan biri, kızın 13 yaşındaki düşüncelerini de, büyüyüp kadın olduktan sonrası düşüncelerini de okuyabilmemiz. Yani karakter kitabı okurken bizimle büyüyor. Yazara asla duygusal olarak ulaşamamasından, hep bir hayal olarak kalmasından dolayı ona çok benzeyen çocuğunu (yazarın da çocuğu sonuçta) çok seviyor ve ona bağlanıyor. Yazara olan tüm aşkının duygusal gücünü çocuğuna yansıtıyor ancak çocuğu kitabın daha ikinci sayfasında bahsedildiği üzere ölüyor. Kadın da çocukla beraber ölüyor çünkü mektubunda "Eğer bunları okuyorsan ölü bir kadının düşüncelerini okuyorsun" gibi bir ifade geçiyor. Ben kitabı çok beğendim, bir oturuşta okudum zaten. Kitap okuma alışkanlığını yeni yeni kazanmaya çalışıyorum, okuduğum ilk kitabı bile bu kadar sevmem benim açımdan çok zor olucak. Umarım sınav senemde kitaplara bu kadar bağlanmam. Ne de olsa matematik de çözmem gerek.