18 Temmuz 2023 de başladığım bu seriyi az önce bitirdim.
Çok uzun bir yolculuk oldu, tamı tamına üç yıl denebilir. Bu üç yılda ben de çok değiştim, çok şey yaşadım, aynı şekilde karakterler de yaşadı. Bu süreçte bazen bir kaçış noktası olarak bazen de başka sebeplerden kendimi bu karakterlerin yanında buldum. Bu sürecin uzunluğu, birlikte değişmeniz karakterlerle ayrı bir bağ kurmanı sağlıyor.
Serinin ilk kitabını okurken sanki asla bitmeyecek gibi geliyordu, kitaplığıma bakıp daha 13 tane koca koca kitap var diyordum. Ama zamanla o kuyruk kısaldı da kısaldı ve bugün sonuna geldim.
Bazen ağlattı bazen heyecanlandırdı bazen sıkıldım ama şu an sona gelmenin verdiği hüzünle karışık mutluyum. Bu serüvene tanık olmak çok özel bir şey bence.
Son kitap biraz imalı bir kapanış yaptı, ben gayet memnun kaldım, bazı eleştirilerim olsa da. Şu an aklıma gelen bazı ölen karakterlerin üzerinden biraz az geçilmiş olması. Siuan mesela, Siuan çok çok önemli bir karakter ve ilk kitaplardan beri yanımızdaydı. Ama en sonda en yakın dostu Moriaine in bile onun ölümü karşısında verdiği tepkiyi göremedik. Failenin babasının hain olduğunu düşündüğü kısımda tepkisiz kalması gibi. Sonlara doğru çok konunun biriktiğini ve çoğunun üzerinden hızlıca geçildiğini hissettim zaman zaman. Kurt düşündeki Katil e daha az zaman verilebilirdi bence.
Tabii genel olarak çok sevdiğim bir kitap oldu. Sanırım sonda Rand deseni değiştirme gücü gibi bir şey elde etti, yönlendirmeden gerçekliği değiştirebildiğini anladım pipoyu yakmasından. Moridinin bedenine de bu güçle mi geçti orayı tam anlamadım ama iyi bir son diyebilirim.
Daha söyleyecek çok şey var aslında ama şu an karakter karakter inceleme yapmak istemedim pek, seri hakkındaki fikirlerimi taze bir şekilde hatırlamak istiyorum sadece.
Şimdi
Yetersiz ve zorlama bir final..1000Kitap
Selam, 1000Kitap’ı pek kullanmıyorum ama birileriyle fikirlerimi paylaşmak istedim. Belki de Ben mi yanlış düşünüyorum? falan gibisinden. Eğer haksız olduğumu düşünüyorsanız lütfen belirtin.
Kitabı yeni bitirdim ve açıkça söyleyebilirim ki çoğu yerde çok kolaya kaçılmıştı. Tamam da ne alaka ya dedim sürekli. Kitap 530 sayfa ve 400 sayfa boyunca neredeyse hiçbir şey olmuyor ben bir savaş kitabı okuyacağız sanıyordum ama 400 sayfa boyunca ağırlıklı olarak aşk ve ilişki dinamikleri var. Dinamik de hep aynı zaten= (koruyucu + sahiplenici + itaatkâr erkek) ve (cesur + inatçı + güçlü kadın) pfff
Yani o kadar şehirler, krallıklar düşüyo abi 15 ay önce Saige dangalağı küçücük kızın ölümüne yol açıp kendi de esir düşüyor ki bunun öncesi de var, yani en az iki seneye yakın diyarda savaş var VE bunlar oturmuş hâlâ düğün dernek yapıyorlar! DAHA YENİ tüm krallıkları çağırıp bir plan yapmaya çalışıyorlar, o da hiçbir fayda sağlamıyor. Sağlıyorsa da kitap bunu bize anlatma gereği duymuyor bir daha adı geçmiyor hiçbirinin onun yerine yok Drystan, yok Irithel, küvet veya aşk sahneleri biz çok iyi yönetiyoz dimi aşkım? Evet aşkım... Nah iyi yönetiyonuz btw Üst üste düğün kutlama yapanlar mı ararsın, milletin krallığı yanarken sözde imparatorluğun aşk meşk derdinde olması mı. Valla Reika haklıydı; bunların alıklıkları kadının canına ne kadar tak ettiyse artık. Zaten bence 4 kitap boyunca yazılmış en iyi metin Reika’nın itirafıydı: 24 tane sorumsuz ebeveynin planladığı 2. sınıf bir Hunger Games; evlilik dışı doğmuş ve masum bir kızın bile boynunu kırabilecek (öyle varsayıyordu) kadar ileri giden eğitimsiz bir tavernaciyi imparatoriçe yapamaz, YAPMAMALI!
Karakter gelişimleri zaten çok komik. Zaiden lavuğu kitapta bir yerde diyor ki: "General / komutan ordusu ile birlikte olmalı, onurlu
Reklam
GEZEREK DESENLERLE GEOMETRİYİ KEŞFEDİYORUM
.
Harika bir çocuk kitabı sunuyorum sizlere. Matematiğin sanata dönüştüğü büyüleyici bir keşif #geometriyikeşfediyorum.
Kare, üçgen, altıgen, yıldız gibi şekillerin matematiksel bir düzen içinde yer aldığında muazzam tasarımlar ortaya çıkmasına şahitlik ediyoruz. Aynı zamanda, geçmişte yaşamış büyük mimarlarımızın ve sanatçılarımızın binaları tasarlarken sadece taşlardan değil bu matematiksel desenlerden de yararlanmış olduğunu görüyoruz.
Bu kitap ile dünyanın çeşitli ülkelerine birlikte gitmeye var mısınız? Alaçatı Camisi, Sultanahmet Camisi şadırvanı, Selimiye Camisi minber deseni, Efes Antik Kenti gibi tarihi yerleri ziyaret ederken, bu yapıların duvarlarında, yer döşemelerinde ve kapılarında yüzyıllardır saklı duran geometrik kurguları inceleyeceğiz.
Üstelik kitaba yerleştirilmiş QR kodları ile desenlerin orijinal hallerinin nasıl göründüğünü de birebir resimlerle inceleyebiliyoruz.
Önce geometrik desenleri tanıyalım ve ardından zengin mirasımıza uzanarak her motifin içini hayal gücümüzle istediğimiz şekilde renklendirelim . Bu arada yer alan tarihi mekanlarla ilgili de mini bilgileri okumayı ihmal etmeyelim.
Hadi İspanya'dan Türkiye'ye, Fas'tan Özbekistan'a ve en sonunda Hindistan'a uzanarak birlikte geometrimizi keşfedelim. Matematiğin ve geometrinin hiç de korktuğumuz kadar olmadığını bizlere gösteren, hayal gücümüzle birlikte sevdirerek okutan, öğreten bu kitap özellikle ilkokul çağı çocuklarımız için mükemmel bir tavsiye.
Bana şiiri sevdiren Orhan Veli'nin Bütün Şiirleri kitabıyla geldim bugün. Lisede okumaya başladım Orhan Veli yi
Hala aynı coşkun duygularla seviyorum..
Orhan Veli Kanık (1914–1950), modern Türk şiirinin en önemli figürlerinden biri ve Garip akımının kurucusudur. Şiiri kalıplardan, süslü anlatımdan ve ağır kelimelerden arındırarak "sokağın dilini" edebiyata taşımıştır.
Bütün Şiirleri, Türk şiirinin en önemli kırılma noktalarından birini temsil eden bir eser. Orhan Veli Kanık bu kitapta yalnızca şiirlerini değil, şiire bakışını da ortaya koyuyor.
Kitabın en güçlü yanı, şiiri gündelik hayatın içine taşımasıdır. Orhan Veli; sokaktaki insanı, vapuru, İstanbul’u, rakıyı, yalnızlığı, aşkı ve küçük mutlulukları süssüz ama etkileyici bir dille anlatıyor.
O dönemin ağır, ölçülü ve sanatlı şiir anlayışına karşı çıkarak şiir herkes içindir düşüncesini savunuyor. Bu yüzden şiirlerinde konuşma dili kullanılmış. Okurken biri karşınızda oturup sohbet ediyormuş gibi geliyor sanki ..
Ama bu sadeliğin altında büyük bir derinlik var . Büyük bir yalnızlık, ince bir mizah ve hayat karşısında kırılgan bir insan var.
Orhan Veli şiiri yüksek bir sanat olmaktan çıkarıp insanın günlük nefesi hâline getiriyor. Ben sanat sanat içindir degil sanat halk içindir akımını savunurum her zaman .Bunun için de Orhan Veli benim için çok kıymetli bir şair.
Seçmesi çok zor ama kitaptaki en sevdigim üç şiiri bırakayım buraya ...
DEGIL
Bilmem ki nasıl anlatsam;
Nasıl, nasıl, size derdimi!
Bir dert ki yürekler acısı,
Bir dert ki düşman basına.
Gönül yarası desem...
Değil!
Ekmek parası desem...
Değil!
Bir dert ki...Dayanılır şey değil...
RAHAT
Şu kavga bir bitse dersin,
Acıkmasam dersin,
Işığın Anısına İnceleme
Ne yazacağımı gerçekten de bilmiyorum. Ne istediğim sondu ne de olmasından korktuğum bir sondu. Epikti evet ama eksikti sanki. Karanlık varlığa verilen savaş çok iyi sonladı, fedalar yerindeydi ama Rand bunu mu haketti gerçekten? Ya bir kahraman olarak ölmeli ve yeniden doğmalı ya da hak ettiği şan ile yaşamamalı mıydı?
Bence bazı eksiklikler de vardı sonda, neden 9 puan verdim, duygusal sebepler ama brandon sandersondan böyle bir son beklemiyordum açıkçası. Kitabın sonu bildiğim kadarıyla Robert Jordanın kendi yazdığı son son bölüm ona ait, ama içime sinmedi kitabın ana özü eksikti sanki. Desen için değil, son savaş için değil. Onların sonsuz hikayelerini cok yerinde bir yerde bitirdik ama Rand'in hikayesi yarımdı. Rand çok daha fazlasıni hak ediyordu, Tam oğlunun ruhunu içermeyen bir bedene yas tutturulmamalıydı. Ve hikaye iki nehirde sonlanmalıydı. Biraz FMAB gibi bir sonla. Kavrulmuş, Tam ile yaşayan bir Randle belki de. Asla geri dönmeyi hayal bile edemeyeceği evinde. Ya da oluşturduğu barışı korurken, bir kral olarak. Düsmaninjn bedeninde dolaşan bir haydut olarak değil ama. Rand desene bir şans daha vermişken hak ettiği bu mu? Rand mutlu gözüküyor, umarım mutludur da ama Rand'in hikayesi beni tatmin etmedi, sanki serinin 14 kitabında anlatmaya çalıştığı bir şeyden eksikti. Ya da hangi son olursa olsun sonu beğenmeyecektim bilmiyorum...
Pablo Ruiz Picasso, 1881’de Malaga’da doğdu. Picasso ile ilgili öğrendiğim ve şoke olduğum bilgi, rivayete göre konuşmadan önce çizmeye başlamış olduğuydu. Çocuk yaşta helezonik çizgiler çizermiş. Picasso çok tanınmasına rağmen, sanırım en hor görülen ve pek çok kişi tarafından “hıh, bunu ben de yaparım”cıların en çok eleştirisine maruz kalan ressam olabilir. Yazarın deseninin zayıflığına inan pek çok kişi, 1897’de çizmiş olduğu Bilim ve Merhamet’e (Science and Charty) bakmayı pek akıl edemez; bu eser kesinlikle deseni zayıf bir ressamın elinden çıkabilecek gibi değildir.
Oldukça fazla eser çizen Picasso, bir o kadar da siyasi olaylara kulaklarını kapatmayan, daha iyi bir dünya için sosyal sorunları tuvaline taşıyan bir kişilik. Sosyalist kişiliği kesinlikle onu sevmemdeki en büyük pay olabilir, sanatından sonra. Franco Dönemi’nde, Dali gibi hükümet yanlısı olabilirdi, lakin kendisi karşısında durmayı tercih etti ve sanatçıyı değerli kılanı, başkaldırıyı seçti. 1937’de Nazi uçaklarının Guernica şehrini bombalaması, onu resmileştirmiş ve subaylara verdiği cevap tarihe çoktan kazıldı bile. 1907’de Georges Braque ile birlikte “Kübizm” akımının kurucuları oldu ve devamcıları asla tükenmeyen hızla ilerledi. Picasso hakkında yazılacak satırların çokluğunu anlatmaya kelimeler yetmez. Siz en iyisi Picasso’nun hayatını okuyup eserlerini bir görün. Çok şaşıracağınız, öğreneceğiniz ve seveceğiniz noktalar var, emin olun. Sanatla kalın!
Reklam
Reklam