Şeylerin yüzeyiyle yetindiğimiz sürece seçim yapar, kesin kararlar veririz; derine dalar dalmaz artık ne karar verebilir ne de seçim yapabiliriz; yüzeyi kaybettiğimize üzülürüz ancak...
Hayatımın herhangi bir ânını, en donuk ânını da en coşkulu ânını da yeniden düşünecek olsam, sahi ne kalmıştır geriye onlardan? Şimdi aralarında ne fark vardır. Her şey birbirine benzediğinden, özgünlükten ve gerçeklikten uzak hale geldiğinden, hiçbir şey hissetmediğim zaman hakikate en çok yaklaşıyor, deneyimlerimi özetlediğim güncel durumumu anlıyorum. Herhangi bir şeyi
denemiş olmanın ne yararı var?