Gözlerimiz bedenimizde, beynimizde değil. Yeryüzündeki yaşam dışında farklı bir yaşamın olabileceğini kavrayamıyoruz, ölümden sonraki bir yaşamın. Bildiğimiz bu yaşamın ölümden sonra da süreceğini hayal etmek istiyoruz. Tanrı inancımız da gerçek değil.
Her zaman yaptığın davranışlar seni şimdiye kadar nereye getirdiyse, bundan sonra da oraya kadar götürecektir. Seni hiçbir yere götürmeyen ve kilitlenip kaldığın bu noktada ancak yöntemlerini ve davranışlarını değiştirerek çıkışı bulabilirsin.
Akrabalar arasında zorunlu bir sevgi bağı vardır. Oysa sevginin önce hak edilmesi gerekir. İşte bu yüzden akrabalar arasındaki sevgi samimiyetsiz ve iğrençtir. (Dostoyevski)