kadınların genellikle düşünülenlerden, kendilerinin de bildiklerinden çok daha fazla ve çok daha başka şeyler yapabileceklerine inanıyorum. Şimdiye kadar değerlerini gösterme olanağını vermediler onlara.
İnsanlarla muhattap olmak zorunda kaldığım anlar beni o kadar çok yoruyor ki tüm benliğim uçup gidiyor. Onun yerine sadece beden denen illet kalıyor geriye sonra bakıyorum insanlara onları inceliyorum normal gelmiyor birden asıl normal olmayanın ben olduğumu fark ediyorum içinde yaşadığım o iğrenç hayat normal değil adil değil.. benim de normal bi hayat sürmem lazım işten gelen babaya sarılmak, birlikte yemek yiyip dışarı çıkmak, birlikte olmak aile olmak.. zorlanıyorum nefes almakta güçlük çekiyorum hayır ağlamamam lazım bir bahane bulup ayrılıyorum herkes yaşantımdan haberdar acıyan gözlerle gidişimi izliyorlar.
Çekin o gözlerinizi üzerimden iyiyim ben
ve tekrar geliyorum karanlığıma çekiliyorum tekrar içine..