Öğrenmek tuhaf bir olay: ne kadar derinlere gidersem, var olduğunu bile bilmediğim şeylerle karşılaşıyorum. Kısa bir süre önce, her şeyi-dünyadaki tüm bilgileri-öğrenebilirim gibi aptalca bir hisse kapılmıştım. Şimdi ise, sadece onların var olduğunu bile bilmeyi ve bir nebze anlayabilme ümit ediyorum.
Ela gözlüm ben bu elden gidersem
Zülfü perişanım kal melûl melûl
Kerem et aklından çıkarma beni
Ağla gözyaşını sil melûl melûl
Elvan çiçekleri takma başına
Kudret kalemini çekme kaşına
Beni ağlatırsan doyma yaşıma
Ağla gözyaşını sil melûl melûl
Karacoğlan der ki ölüp gidince
Bende güzel sevdim kendi halimce
Varıp gurbet ele vasıl olunca
Dostlardan haberim al melûl melûl
Nereye gidersem gideyim, Dünya’nın en uçsuz bucaksız vadisinde de olsam, TEVHİD kalbimde ve hayatımda olduktan sonra hangi yalnızlık bana zarar verebilir…