Şems gitmesin diye Konya’dan, ay kapkara olmasın diye gamdan, etme diye haykırdı Celâleddîn-i Rûmî. Aşıklarla başa çıkacak gücü olmayanların hayretinden, Rûmî kaybetmişti Şems’ini.
Şems giderse eğer felek harab olur, ziyan olurdu onun için. Şems giderse eğer ayın da evi yıkılırdı. Şems giderse, tüm şekerler zehr olurdu.
Peki çektiyse ışığını Şems Rûmî’den, artık hangi ay ışıtır Tebriz’i ?