Reklam
Kitaplar, sanki asla geri dönemeyeceğimiz bir anın tanıkları gibi, bir ihtiyaç ve unutkanlık anlaşmasıyla tutunurlar insana.
Sayfa 20
Bir şey sunulmuştu bana, bir hediye, bir meyve. Ama ben o meyveden tadamadım, gök erik gibi kaldı avcumda dünya. Şimdi ben uykusuzum,
yalınayağım, kendimle meşgulüm. Kapımın önünde boş peynir tenekeleri, yağmur suyu biriktiriyorum.
Herkes kendisinden daha neşeli ve daha hızlı görünüyordu. Bütün şehir neşeliydi. Onunsa içinde berbat bir mağlubiyet hissi vardı.
Puan vermedi·136 syf.·
16 günde okudu
·Okunma: 17 Nisan 2022 18:42
·2022 3. kitabı
Reklam