Ahfâ

Güven bir insanı doğuran, büyüten ve öldüren tek hakikatti.
Ahfâ
Her ne kadar görünen farklı da olsa özde ki görmek istemediğimizmiş.
Reklam
Ölümüm bile sallantıda kalmıştı.
Ahfâ
Karşında selam duruyorum dar ağacım
ayna 1: nereye baksam sayrılığın krom nişanıyla karşılaşıyordum. krom nişan odakta ise görüntü sonsuzda meydana geliyordu. õleceğini hisseden vikingler gibi bağıdım: işte Olga isimli bir kuğu yaklaşıyor sonsuzdan!
Sayfa 63
Ahfâ
ayna IV: bugün bir melek resminin yanına elinde tabanca yere serilmiş siyah deri ceketli bir kadının resmini koydum. altında "noli me tangere" yazıyordu. bu benim ağlama biçimimdi. çünkü artık ağlayamıyordum.
ayna 1: nereye baksam sayrılığın krom nişanıyla karşılaşıyordum. krom nişan odakta ise görüntü sonsuzda meydana geliyordu. õleceğini hisseden vikingler gibi bağıdım: işte Olga isimli bir kuğu yaklaşıyor sonsuzdan!
Sayfa 63
Ahfâ
ayna III: aynadan Olga'ya bakıyordum oysa o beyaz ağırlıklıydı, ruh sessizdir akıl ona bakarken. hiçbir şey söylemeden uzaklaştı, onunla paylaşılan anlar o kadar az ki, ancak bir çüncü ruh haletinde belki.
Reklam