gün

gün
"Kız alışmıştı. Dünya üzerinde, öleceğini bildiği hâlde hayatta kalan bütün insanlar gibi..."
Yumruk kadar bir organcık nasıl bu kadar çok parçaya ayrılırdı?.. Kan pompalamak filan hep bahane, kalp zaten sadece parçalanmak için vardı.
Reklam
Seven birini incitmek, doğrudan müebbetti.
Sözcükler, kimi manaların yükünü kaldıramaz.
İnsan, gözü, içine bakmaktan kamaşınca dışını göremiyordu. Yüzlerce kişi sele kapılıp giderken mesela, ıslak terliğe değen çoraplarına canı sıkılıyordu. Fenaydı insan, çok fena...
Aklımı, tanımadığım insanlara emanet ederek korumaya uğraşıyordum.
Reklam