Yola,yolun kıymetini bilen "yoldaş"gerek.
Mesele gitmek olsa herkesle gidilir.
Benim kimyasal sevgisizliğimmmBen İçim Ve Aramızdaki Sav/Aş
İki gün önce uyurken üşütmüşüm boğazıma ve burnuma vurmuştu. Tuzlu ve limonlu gargara yapmıştım sonra bir kısmını da içince rahatlamıştım. Ama o kırgınlığı ve halsizliği vardı. Yine de tam düşmemek için akşam yemeğinden birkaç saat önce yoga yapmıştım. Sonra 4 mandina ve çeyrek limon kokteyline 2 yemek kaşığı üzüm pekmezi ekledim.
Yemekten sonra ateş de geldi, üşüme de geldi. Hepsi bekleyip gelmişti. Soğuk algınlığı ilacı içmek istedim. Çünkü belli ağır geçecek. Yoksa yanaşmazdım. Bizimkiler muayene olmadan önce ilaç almamı istemediler. 🤦♀️ "Bana antibiyotik, soğuk algınlığı, gargara ve burun spreyi verecekler. Ne zaman böyle olsa bunları veriyorlar. Antibiyotiğe başlamak yerine soğuk algınlığı ile yetinmek istiyorum." desem de olmadı.
Sonra gece saat dörde kadar neredeyse bilincim kapanacak kadar ateşim çıktı, öksürük, burun tıkanıklığı ve akıntısı vs. ben artık yan yatarken boğuluyordum ama sırt üstü de kalamıyorum. 🤦♀️ Wc' ye giderken ecza dolabından ilaç bakınamadım bile. Direkt bir yerde düşmeden kendimi yatağa atabilmeme sevindim. O sırada annemleri kaldırasım vardı sinirden ama bıraktım.
Saat 6 gibi biraz normale dönmüştüm: ateşim, bilincim ve baş dönmem daha iyiydi. Ama uyumak istiyorum. 2-3 saat uyuyup 11 gibi kalktım. Kendime kahvaltı hazırladım yedim ve enerjim bitti. Geri yatağa geçtim ve anneme "Bana ilaç getirmelisin. Doktora gitmeyi bırak şu an k.çımı kaldıracak halim yok. Bir de haftasonu, şimdi hastaneye kadar gitmek zorundayım. Kendimi biraz toplamam gerek: İLAÇ! Ve sesim çıkmıyor, başım da çok kötü kısık konuş olur mu?" demiştim. Çat diye kapıyı açtı. 🤦♀️ "Kapıyı yavaş aç demedim doğru. Not ettim." deyince "Şansına baban erken geldi. Hazırlan da seni götürsün." deyince üstüme baktım "Halim yok diyorum, eşofmanla hastaneye gitmenin nesi anormal
Reklam
kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek,
yoksa gitmekten vazgeçip,sevmek mi gerek?
özdemir asaf
İnsan bazen en sessiz gidişiyle anlatır her şeyi.
Ne söze gerek kalır, ne açıklamaya…
Çünkü bazı yerlerde kalmak, kendine ihanettir.
Ve bazı vedalar, bir son değil; kendine dönüşün en onurlu hâlidir.
Bir insanın kıymeti, alkışla değil, yokluğunda hissedilen boşlukla ölçülür.
O yüzden, kıymet görmediğin yerde susmak da, gitmek de bir zarafet meselesidir.
Unutma: Gülüşünü hak etmeyene gülme, gözyaşını anlamayacak olana ağlama…
Kıymet bilmeyene sabır göstermek, kendi ışığını söndürmektir.
Aşk -ı Tesadüf
Kıymet görmediği yerde durmaz insan…
Bir süre sabreder, bir süre görmezden gelir, bir süre “belki değişir” der. Ama bir gün aynaya bakar ve kendi yorgun gülüşünde kaybolduğunu fark eder.
Gülüşü zayi olmuştur, çünkü değer bilmeyen kalplerde hiçbir mutluluk filizlenmez. Gözyaşı da ziyan olmuştur, çünkü yanlış insanın önünde dökülen yaş, merhamet değil acizlik gibi görünür.
İnsan bazen en sessiz gidişiyle anlatır her şeyi.
Ne söze gerek kalır, ne açıklamaya…
Çünkü bazı yerlerde kalmak, kendine ihanettir.
Ve bazı vedalar, bir son değil; kendine dönüşün en onurlu hâlidir.
Bir insanın kıymeti, alkışla değil, yokluğunda hissedilen boşlukla ölçülür.
O yüzden, kıymet görmediğin yerde susmak da, gitmek de bir zarafet meselesidir.
Unutma: Gülüşünü hak etmeyene gülme, gözyaşını anlamayacak olana ağlama…
Kıymet bilmeyene sabır göstermek, kendi ışığını söndürmektir.
Bazen kendini bırakıp gitmeyi de bilmek gerek "kendin" seninle her yere gelmemelidir
Reklam
Reklam