İnsan bir kere âşık olmaya görsün. Her şeyi sevdiğine yormaya başlıyor.
İzlediğim filmlerdeki kadınlar, okuduğum şiirlerdeki kadınlar hep sen.
İstanbul'u da sana yoruyorum, sonbaharı da...
“Seni seviyorum, senin için üzülüyorum, seni özlüyorum gibi güçlü sözler söylemenin kabul görmediği bir kültürde, insanlar sevgilerini ifade etmek için farklı yollar bulur.
Annelerimizin suskunluklarından harika börekler yaptığını daha önce yazmıştım.
Babam ise bahçeyle ilgilenirdi. Hem de ne bahçeydi!
Sanırım bunlar bize duydukları sevginin ilanlarıydı.”
“Elimizde en azından, anne babamızın ölümünü yalnızca bir kez yaşadığımıza dair tesellimiz kalıyor.
Kendi ölümümüzden söz etmeye bile gerek yok.
Onu bir kez bile yaşamayacağız…”