Başkalarının yaralarını şefkatle sararken kendi yarasına aciz kalan, başkalarını düştüğü yerden kaldırırken kendisi için güç yettiremeyen, başkalarına sürekli gülümserken gözyaşlarını içine akıtan kadınlardandı belki de.
Vazo, yalnızlığa karşı bir umudu muhafaza etmek, yalnızlığa direnmekti.Sevdiğin ve seni seven birinin gelebileceğinin emaresiydi. Birinin elinde taze kokulu çiçeklerle kapını çalacağının.Çiçek kokularının odayı ısıtabileceğinin.Sadece odayı değil kalbini.