Eğer harekete geçmezsek, harekete geçeceğimiz ana kadar depresyonun, kaygının, korkunun, öfkenin, motivasyonsuzluğun veya kronik hastalığın verdiği acı yetmiyormuş gibi üstüne bir de arzu ettiğimiz, bizi tatmin edecek hayatı yaşamamanın acısının eklendiği bir hayat süreceğiz.
Durum böyle olduğunda, artık bilmediğimize(değerlerimize), bildiğimizden(acımızdan) yola çıkarak ulaşabiliriz.
...
"İnsanlar, değer verdikleri yerlerden kanarlar."