Gökhan Köseoğlu
@gkhan52
10 sene GSF yeter de artar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Onun bana gelişi kıyıdaki kayalara çarpan bir dalga gibiydi. Beni düşünmediğini biliyordum, başka birisini, hayalindeki bir varlığı, bir Rudolf veya Rolf'u düşünüyordu. Belki bunları da düşünmüyordu. Bunlar birtakım adlardı yalnız; karanlık yeraltı ırmaklarından yukarı fışkırmış, ilişkisi ve kökü olmayan adlardı.
Mezar taşlarıAlıntı
Önce toprak mezarlara dikilen ucuz, küçük taşlar geliyordu. Kumtaşından ya da kalıba dökülmüş çimentodandılar. Yoksul insanlar için mezar taşlar, dürüst ve namuslu yaşamış, var güçleriyle çalışmış, bu yüzden de pek tabii hiçbir şey olamamış insanların mezar taşlarıydılar. Bunlardan sonra daha büyük ve altlıkları bulunanları, ama yine de ucuz olanları geliyordu. Yaşarken sahip olma olanağını elde edememiş iyi bir şeye hiç değilse ölümünde kavuşsun istenilen kimselere göre taşlardı bunlar. En ucuzlarından daha çok bunlardan satardık. Ölülerin arkada bıraktıklarında görülen bu gecikmiş ikbalseverliği insanlar dokunaklı mı ya da abes mi bulurlar bilinmez. Bunlardan sonra da mermerden, boz renkli siyanitten veya siyah İsveç granidinden kaplama geçirilmiş öd taşından mezar taşları dizilmişti. Bu taşlar kendi el emeğiyle yaşamış insanlar için çok pahalı şeylerdi. Onların alıcıları küçük tüccarlar, imalâthane sahipleri, kendi dükkanı olan ustalardı. Bir de olduklarından daha fazla görünmek zorunda bulunan küçük memurlar, bu sonsuz bahtsızlık kuşları, bugünkü günde maaş yükselmeleri çok geç geldiği halde yine de yaşamaya nasıl devam ettiğine kimsenin akıl sır erdiremediği bu uysal, bu kolalı yakalı proletarya.